Niebo przez lornetkę

Problemu z odszukaniem „pierwszej gwiazdki” na niebie w Wigilię w tym roku nie było. Wieczór okazał się być bezchmurny – pogoda dopisała. Jeżeli ktoś dostał od gwiazdora teleskop lub lornetkę to miał okazję od razu przetestować nowy sprzęt.

Kolejna bezchmurna noc w grudniu i wyprawa na Folwark. Na miejscu jako pierwszy pojawił Taffik, potem Michał, a na końcu ja. Wszyscy uzbrojeni w lornetki. Od SRBC 15×56, przez TS Marine 15×70, aż po kątową APM 80/90 ED APO.

Czasami wystarczy wyjść pod rozgwieżdżone niebo bez żadnego sprzętu i podjąć kosmiczne wyzwanie, tak jak to opisuje Philip S. Harrington w swojej książce Cosmic Challenge.

Sam nie wiem jak to się stało, ale od słowa do słowa i okazało się, że znajomy ma na sprzedaż lornetę kątową APM 82/90 ED APO (wersja oznaczona jako ED, ale ze szkłami FPL-53, czyli to samo co SD).

Lornetki proste (a te niewielkie to już w ogóle) mają tą przewagę nad lornetkami kątowymi (i teleskopami), że są gotowe do obserwacji w zasadzie od razu. Patrzysz na niebo – jest bezchmurnie. To bierzesz do ręki lornetkę i obserwujesz.

Czwartkowe prognozy dość niepewne, tym bardziej, gdy w okolicy mgła wymieszana ze smogiem. Zaryzykowałem i pojechałem w ciemno na folwark. Jak się okazało, był to strzał w dziesiątkę.

Tego wieczoru na obserwacje zabrałem Nikona 18×70 Astroluxe oraz lornetę kątową APM 70/90 SD APO – chciałem ostatecznie zdecydować, która z nich zostanie ze mną na dłużej.

Po wielu latach obserwacji w końcu niewielka i wciąż mobilna lorneta kątowa mnie przekonała. Wygoda obserwacji i możliwość zastosowania wymiennych okularów okazały się bezkonkurencyjne.

W końcu w moje ręce trafiła legendarna lornetka Nikon 18×70 IF WP WF Astroluxe, która została stworzona typowo pod obserwacje astronomiczne.

Na obserwacje lemonki (kometa C/2025 A6 Lemmon) wybrałem się bez żadnego sprzętu i był to chyba mój pierwszy taki wypad na folwark.