Obiekt na niebie
M17 Mgławica Omega
Jasna mgławica emisyjna w Strzelcu, w której rodzą się nowe gwiazdy. W lornetce ma kształt wydłużonej poświaty przypominającej łabędzia lub cyfrę 2 – to jedna z mgławic, których kształt widać już przy małym powiększeniu. Najlepsza pora na obserwacje to wieczory w lipcu, gdy obiekt góruje około 21° nad horyzontem.
Fot. ESO · źródło: Wikimedia Commons · CC BY 4.0
Dane obiektu
- Typ
- mgławica
- Gwiazdozbiór
- Strzelec
- Jasność
- 7,0 mag Widoczna tylko przez lornetkę. Wielkość gwiazdowa V. Im mniejsza liczba, tym jaśniej. Granica gołego oka: ok. 6.
- Rozmiar kątowy
- 12,6′ dla porównania tarcza Księżyca ma ok. 30′
- Odległość
- ok. 5 500 lat świetlnych mediana z 5 pomiarów w SIMBAD (publikacje z lat 2010–2026)
- Najlepiej widoczny wieczorem
- lipiec górowanie ok. 22:00 czasu lokalnego
- Rektascensja
- 18h 20,8m J2000
- Deklinacja
- −16° 10′ J2000
- Inne oznaczenia
- NGC 6618
Źródła danych:
- OpenNGC (M. Verga, CC BY-SA 4.0) — typ, gwiazdozbiór, jasność, rozmiar, współrzędne
- SIMBAD, CDS Strasbourg — identyfikacja, odległość
- Wysokość nad horyzontem i pora widoczności – obliczenia własne na podstawie współrzędnych
Widoczność w ciągu roku
Najlepsze miesiące obserwacji: lipiec – sierpień
Wysokość obiektu nad horyzontem w połowie miesiąca o 22:00 (latem o 23:00). Polska centralna (52° N, 19° E).
Jak znaleźć obiekt M17 na nocnym niebie przez lornetkę?
Obiekt M17 znajduje się w gwiazdozbiorze Strzelca. Zacznij od γ Tarczy. Przejdź od niej ok. 2,5° na zachód i nieco na południe. M17 jest jaśniejsza od sąsiedniej M16, która leży ok. 2,5° na północ, a tuż pod nią widać małą gromadę M18.
Lokalizacja mgławicy M17 w gwiazdozbiorze Strzelca
Poglądowy widok w lornetce
Źródła do map:
- Gwiazdy: Hipparcos i Tycho-2 (ESA 1997, 2000), SIMBAD (CDS Strasbourg)
- Figury gwiazdozbiorów: Stellarium Web, kultura zachodnia (CC BY-SA 4.0)
- Mapy: opracowanie własne, licencja CC BY-SA 4.0
Ciekawostki o mgławicy M17
Fot. ESO · źródło: Wikimedia Commons · CC BY 4.0
-
Mgławica o wielu imionach
M17 nazywa się Omega, Łabędź, Podkowa, Homar albo Haczyk – według ESO mogła dostać więcej nazw niż jakakolwiek inna mgławica. Większość nawiązuje do jej jasnej, zakrzywionej części.
Źródło: ESO
-
Odkrycie z 1745 roku
Odkrył ją szwajcarski astronom Jean-Philippe de Chéseaux w 1745 roku. Messier wpisał ją do katalogu w 1764 roku.
Źródło: Wikipedia (en) – Omega Nebula