Vol. 105

Niebo przez lornetkę Wielka Mgławica w Orionie M42 przez lornetkę

6 min czytania

Data obserwacji
Miejsce obserwacji
Mosina / Nowinki
Lornetki
  • Nikon 7x50 SP
  • Nikon 10x70 SP
  • Nikon 18x70 Astroluxe

Dopiero co oficjalnie przywitałem Oriona w tym sezonie, a już pojawiło się kolejne okienko pogodowe po przejściu frontu. Po całodniowych opadach deszczu nie spodziewałem się ani przez chwilę warunków na obserwacje w ten weekend. Wracając do domu zauważyłem prześwitujący Księżyc z za chmur, a już chwilę później niebo wypełniało się coraz większą ilością konstelacji.

Obserwacje z lornetką Nikon 7×50 SP

Na pierwszy rzut, żeby sprawdzić jakość nieba wyciągnąłem Nikona 7×50 SP i wyszedłem na osiedle. Chwyciłem lornetkę stabilnie w dłonie i wycelowałem w M42 w Orionie. O kurde. Jest naprawdę dobrze – pomyślałem. Mgławica w Orionie w lornetce 7×50 wyglądała bardzo ciekawie, a stałem na osiedlu wśród licznych latarni, do tego po drugiej stronie na niebie widoczny był cały czas Księżyc. Mimo to dość dobrze prezentował się mgławicowy zarys M42. W jednym polu widzenia mieścił się także tzw. Miecz Oriona, więc całość stanowiła bardzo estetyczny i przyjemny dla oka obrazek. Gwiazdy niczym szpilki wypełniały całe, choć niewielkie pozorne pole widzenia lornetki po samą krawędź. Uwielbiam ten detal, tak subtelny dla wielu, a mi dający wiele radości podczas obserwacji. Poskakałem jeszcze po pobliskich obiektach zaliczając między innymi Woźnicę razem z gromadami otwartymi M37, M36 i M38. Dwie ostatnie oczywiście w jednym polu jako delikatne choć dobrze widoczne mgiełki, a zaraz obok asteryzm tzw. Kot z Cheshire.

Czas na obserwacje z lornetką Nikon 10×70 SP

Wróciłem do domu, ale po więcej. Sięgnąłem po lornetkę Nikon 10×70 SP, zabrałem statyw i wróciłem na miejsce obserwacji. Niebo w lornetce kipiało teraz jeszcze większą ilością gwiazd i lepszym detalem. Rozpocząłem rajd po niebie zaczynając znów od Oriona. Tym razem poczułem, że to jest właśnie TEN Orion, na którego się czeka zimą, a mamy przecież wciąż jesień. Spoglądając na wprost w M42, bez żadnego zerkania, można było penetrować ciemne i jasne obszary obiektu. Ciemne wcięcie było tak dobrze widoczne, że bez problemu mogłem dostrzec granicę i subtelny kształt w powiększeniu 10x. Odchodzące ramiona od centrum nie były ledwo co widoczną poświatą, one wręcz rozciągały się świecąc z każdej strony. Do tego nieco wyżej poświata w okolicy NGC 1977. Dobrze widoczna, na wprost. Niby rzeczy oczywiste, a nie zawsze dostępne w niewielkim powiększeniu.

Wielka Mgławica w Orionie M42 przez lornetkę – lornetka Nikon 18x70 na statywie pod gwiaździstym niebem

Skoro jest tak dobrze, to może warto spojrzeć, czy widać NGC 2024 – Mgławicę Płomień? Tylko jak to? Z miasta? Tak po prostu? Przy Księżycu? No way. Przesuwam lornetkę wyżej, układam ręce przy okularach w formę „bino bandita”, akomoduję wzrok i… Zerkaniem wyskakuje od czasu do czasu ciemna przerwa. Czy to na pewno w tym miejscu, czy to moja wyobraźnia? Zerkam do aplikacji Sky Safari i moja obserwacja potwierdza się. Tym samym potwierdzając wybitnie dobre warunki tej nocy.

Jest grubo po północy, zaliczyłem już Oriona, gromady otwarte w Woźnicy, Plejady, obiekty w Bliźniętach i okolicy, w tym gromadę otwartą Choinka NGC 2264, czy też wewnętrzną gromadę Mgławicy Rozeta oznaczoną jako NGC 2244. I wtedy w głowie zaczyna kiełkować mi pewna myśl – a może wybrać się za miasto? Tutaj nie jest źle, ale brakuje mi gwiazd widocznych tuż nad horyzontem, w tym dolnej części Wielkiego Psa i gwiazdy Wezen.

Od słowa do słowa i o 1 w nocy rozpoczynam obserwacje już kilka kilometrów dalej. Szaleństwo : )

Obserwacje w terenie z lornetką Nikon 18×70 IF WP WF

Zanim dojechałem na miejsce spotkałem na drodze zająca, który ewidentnie nie chciał ustąpić miejsca na jezdni, a na polu przywitało mnie kilka saren, które towarzyszyły mi do końca obserwacji.

Wielka Mgławica w Orionie M42 przez lornetkę – sarny na polu podczas nocnych obserwacji
Wielka Mgławica w Orionie M42 przez lornetkę – samochód i lornetka na statywie pod Orionem i Syriuszem

Dla urozmaicenia w teren zabrałem już tylko statyw i… Nikona 18×70, czyli działo nieco cięższe i sięgające jeszcze głębiej po detal. Po przyjechaniu na miejsce zauważyłem od razu, że niebo oferuje tutaj jeszcze większą ilość gwiazd i detal. M44, czyli gromada otwarta Żłobek w konstelacji Raka była już widoczna gołym okiem. W lornetce prezentowała się przepięknie, wypełniając całe pole widzenia. Niżej M67, niewielki obiekt, nieco jednak przeze mnie zapomniany. Potem rzuciłem się m.in. na Syriusza i gromadę otwartą M41 poniżej. Potem M50 i przeskok do mojej ulubionej pary w tym rejonie – M46 i M47. Pierwsza delikatna, bardzo subtelna gromada otwarta, a druga bardziej widoczna, wyraźna z błyszczącymi składnikami. Obydwie w jednym polu widzenia.

Wielka Mgławica w Orionie M42 przez lornetkę – Orion i Syriusz nad lasem

Tej nocy poza miastem można było sięgać gwiazd tuż nad horyzontem, więc bez problemu wyłapałem gwiazdę Wezen, a potem wdzięczny układ podwójny, który odwiedzam zawsze w sezonie jesienno-zimowym. To oczywiście tzw. Zimowe Albireo, czyli 145 Cma. Obydwa składniki przepięknie rozdzielone, jeden z nich o barwie żółto-pomarańczowej, drugi w odcieniach błękitu.

Wędrówka lornetką po nocnym niebie trwała w najlepsze i nie sposób było nie zauważyć tej nocy parady Marsa i Jowisza. Nieco zmylić mógł ich towarzysz, którym była gwiazda Regulus z konstelacji Lwa. A skoro Lew to zerknąłem na NGC 2903. Bez sukcesu. Jak się okazało, lornetka zdążyła już zaparować. Z drugiej strony nic straconego, bo od zachodu zaczęły nadciągać warstwy chmur, które po godzinie 2 w nocy skutecznie przysłoniły niebo.

Wielka Mgławica w Orionie M42 przez lornetkę – Mars i Jowisz nad horyzontem

To były świetne spontaniczne obserwacje, które przez kilka godzin zapewniły kryształowe niebo. Temperatura -2 stopnie, do tego wiatr potęgujący uczucie zimna. Przeszywający chłód czułem prawie do rana, ale naprawdę warto było! To był TEN Orion, na którego czekałem.

Wielka Mgławica w Orionie M42 przez lornetkę – Orion i Plejady nad polem

Do następnego razu!
Pozdrawiam!

Pozostałe relacje astronomiczne

Wszystkie relacje
  • Folwark Sulejewo
  • 4 min czytania

Sierpniowe pola gwiezdne przez lornetkę

Połowa wakacji w zasadzie za nami. Sierpniowy weekend z pogodną nocą to świetna okazja, aby wybrać się na folwark i spojrzeć na Drogę Mleczną, która lada moment będzie coraz mniej dostępna na nocnym niebie.

Czytaj relację
  • Folwark Sulejewo
  • 4 min czytania

Białe noce, obłoki srebrzyste i Droga Mleczna w szerokich polach

To była bardzo długa przerwa od obserwacji w terenie. Nie skłamię jeśli powiem, że trwała blisko 2 miesiące. Oczywiście zdarzały się pojedyncze epizody w pobliżu, ale na typowy wyjazd obserwacyjny przyszło mi czekać zdecydowanie dłużej.

Czytaj relację
  • Folwark Sulejewo
  • 5 min czytania

Rozgwieżdzone niebo i patroni Astrolife na Folwarku

Blisko 2 lata czekałem na moment, aż ktoś z lokalnej grupy patronów Astrolife pojawi się w końcu na Folwarku. Żeby było śmieszniej, stały kontakt online mamy praktycznie codziennie, tak więc teoretycznie nie było żadnych barier, aby się spotkać.

Czytaj relację