Obiekt na niebie

NGC 1977 Mgławica Biegnący Człowiek

Mgławica w Orionie, najjaśniejsza część kompleksu NGC 1973–1975–1977 (ang. Running Man Nebula), ok. 0,5° na północ od M42. Oświetla ją młoda, gorąca gwiazda 42 Orionis. W lornetce pod ciemnym niebem widać słabą poświatę wokół tej gwiazdy w górnej części „miecza” Oriona. Najlepsza pora na obserwacje to wieczory w styczniu.

Fot. W4sm astro · źródło: Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0

Dane obiektu

Typ
mgławica
Gwiazdozbiór
Orion
Jasność
7,0 mag
Widoczna tylko przez lornetkę. Wg Wikipedii (en). Im mniejsza liczba, tym jaśniej. Granica gołego oka: ok. 6.
Rozmiar kątowy
20′ × 10′
wg Wikipedii (en); dla porównania tarcza Księżyca ma ok. 30′
Odległość
ok. 1600 lat świetlnych
wg pl.wikipedia (katalog gromad otwartych Diasa i in.)
Najlepiej widoczny wieczorem
styczeń
górowanie ok. 22:00 czasu lokalnego
Rektascensja
5h 35,3m J2000
Deklinacja
−4° 51′ J2000
Inne oznaczenia
H V 30, Sh 2-279 (cały kompleks z NGC 1973 i NGC 1975)

Widoczność w ciągu roku

Najlepsze miesiące obserwacji: grudzień – styczeń

30°60°90°styczeń: 33°33°styluty: 25°25°lutmarzec: 12°12°markwiecień: pod horyzontem–kwimaj: pod horyzontem–majczerwiec: pod horyzontem–czelipiec: pod horyzontem–lipsierpień: pod horyzontem–siewrzesień: pod horyzontem–wrzpaździernik: pod horyzontem–paźlistopad: 17°17°lisgrudzień: 29°29°gru

Wysokość obiektu nad horyzontem w połowie miesiąca o 22:00 (latem o 23:00). Polska centralna (52° N, 19° E).

Jak znaleźć obiekt NGC 1977 na nocnym niebie przez lornetkę?

Obiekt NGC 1977 znajduje się w gwiazdozbiorze Oriona. Znajdź gwiazdę Rigel – najjaśniejszą gwiazdę Oriona. Przejdź od niej ok. 6° na północny wschód do gwiazdy Hatysa, a stamtąd ok. 1° na północ – tam jest NGC 1977, słaba poświata wokół gwiazdy 42 Orionis. Leży ok. 0,5° na północ od M42.

Lokalizacja mgławicy NGC 1977 w gwiazdozbiorze Oriona

Gwiazdozbiór Oriona z zaznaczoną mgławicą NGC 1977NGC 1977pole widzenia lornetki 10×50 (6,5°)Rigel (β Ori)Betelgeza (α Ori)Aldebaran (α Tau)M78BYKJEDNOROŻECORIONZAJĄC
Okolica NGC 1977 – gwiazdy do 6,0 mag. Strzałki: od gwiazdy Rigel na północny wschód do gwiazdy Hatysa i dalej na północ do NGC 1977. Przerywany okrąg to pole widzenia lornetki 10×50 (6,5°). Stojąc twarzą na południe, masz północ u góry, a wschód po lewej.

Poglądowy widok w lornetce

Poglądowy widok NGC 1977 w lornetce 10×50 – pole widzenia 6,5°, gwiazdy do 9 magNGC 1977M42M43NSEW
Rysunek poglądowy (szkic obiektu pod ciemnym niebem, z dala od miejskich świateł): NGC 1977 („Biegnący Człowiek”) to słaba poświata wokół gwiazdy 42 Orionis, tuż na północ od Wielkiej Mgławicy w Orionie. W lornetce 10×50 jest delikatna, wyraźniejsza w większych lornetkach.

Źródła do map:

Ciekawostki o mgławicy NGC 1977

Mgławica Biegnący Człowiek NGC 1977 w gwiazdozbiorze Oriona

Fot. W4sm astro · źródło: Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0

  • Biegnący Człowiek i sakiewka syreny

    Mgławica jest popularnie nazywana Mgławicą Biegnącego Człowieka (ang. Running Man Nebula). Spotyka się też drugą nazwę – Mermaid’s Purse, czyli „sakiewka syreny”.

    Źródło: Wikipedia (en) – Sh 2-279

  • Dwa wykrzykniki Herschela

    William Herschel odkrył mgławicę 18 stycznia 1786 roku. W swoim katalogu (numer H V 30) opisał ją krótko i z entuzjazmem: „!! 42 Orionis i mgławica”.

    Źródło: Wikipedia (en) – Sh 2-279

  • Gwiazda w sercu mgławicy

    Mgławicę oświetla 42 Orionis (c Orionis) – młoda, gorąca gwiazda, niebieski olbrzym o jasności ok. 4,6 mag, leżący w jej środku.

    Źródło: Wikipedia (pl) – NGC 1977

  • Rodzące się planety

    W 2016 roku astronomowie znaleźli tu na zdjęciach z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a i Spitzera siedem dysków protoplanetarnych (proplydów). Odparowuje je promieniowanie 42 Orionis – to pierwszy znany przypadek, gdy robi to gwiazda typu B.

    Źródło: Wikipedia (en) – Sh 2-279

Relacje z obserwacji z obiektem NGC 1977