Obiekt na niebie

NGC 3384

Galaktyka soczewkowata w Lwie, członek grupy Leo I obok M95, M96 i M105. W lornetce widać małą mgiełkę tuż przy M105. Najlepsza pora na obserwacje to wieczory w kwietniu, gdy obiekt góruje około 50° nad horyzontem.

Fot. ESA/Hubble i NASA, B. Lehmer et al. · źródło: Wikimedia Commons · CC BY 4.0

Dane obiektu

Typ
galaktyka soczewkowata
Gwiazdozbiór
Lew
Jasność
10,0 mag
Wymaga ciemnego nieba i większej lornetki. Wielkość gwiazdowa V. Im mniejsza liczba, tym jaśniej. Granica gołego oka: ok. 6.
Rozmiar kątowy
5,2′ × 2,4′
dla porównania tarcza Księżyca ma ok. 30′
Odległość
ok. 32,8 mln lat świetlnych
mediana z 4 pomiarów w SIMBAD (publikacje z lat 2010–2026)
Najlepiej widoczny wieczorem
kwiecień
górowanie ok. 22:00 czasu lokalnego
Rektascensja
10h 48,3m J2000
Deklinacja
+12° 38′ J2000

Źródła danych:

Widoczność w ciągu roku

Najlepsze miesiące obserwacji: marzec – kwiecień

30°60°90°styczeń: 21°21°styluty: 38°38°lutmarzec: 49°49°markwiecień: 49°49°kwimaj: 36°36°majczerwiec: 18°18°czelipiec: 1°1°lipsierpień: pod horyzontem–siewrzesień: pod horyzontem–wrzpaździernik: pod horyzontem–paźlistopad: pod horyzontem–lisgrudzień: 2°2°gru

Wysokość obiektu nad horyzontem w połowie miesiąca o 22:00 (latem o 23:00). Polska centralna (52° N, 19° E).

Ciekawostki o galaktyce soczewkowatej NGC 3384

Galaktyka soczewkowata NGC 3384

Fot. ESA/Hubble i NASA, B. Lehmer et al. · źródło: Wikimedia Commons · CC BY 4.0

  • Stare gwiazdy

    Ponad 80% gwiazd w środku NGC 3384 to stare gwiazdy II populacji, mające ponad miliard lat.

    Źródło: Wikipedia (en)

  • Czarna dziura

    W jądrze galaktyki kryje się supermasywna czarna dziura o masie około 16 milionów Słońc. Galaktykę odkrył William Herschel w 1784 roku.

    Źródło: Wikipedia (en)

Relacje z obserwacji z obiektem NGC 3384