Obiekt na niebie
NGC 3384
Galaktyka soczewkowata w Lwie, członek grupy Leo I obok M95, M96 i M105. W lornetce widać małą mgiełkę tuż przy M105. Najlepsza pora na obserwacje to wieczory w kwietniu, gdy obiekt góruje około 50° nad horyzontem.
Fot. ESA/Hubble i NASA, B. Lehmer et al. · źródło: Wikimedia Commons · CC BY 4.0
Dane obiektu
- Typ
- galaktyka soczewkowata
- Gwiazdozbiór
- Lew
- Jasność
- 10,0 mag Wymaga ciemnego nieba i większej lornetki. Wielkość gwiazdowa V. Im mniejsza liczba, tym jaśniej. Granica gołego oka: ok. 6.
- Rozmiar kątowy
- 5,2′ × 2,4′ dla porównania tarcza Księżyca ma ok. 30′
- Odległość
- ok. 32,8 mln lat świetlnych mediana z 4 pomiarów w SIMBAD (publikacje z lat 2010–2026)
- Najlepiej widoczny wieczorem
- kwiecień górowanie ok. 22:00 czasu lokalnego
- Rektascensja
- 10h 48,3m J2000
- Deklinacja
- +12° 38′ J2000
Źródła danych:
- OpenNGC (M. Verga, CC BY-SA 4.0) — typ, gwiazdozbiór, jasność, rozmiar, współrzędne
- SIMBAD, CDS Strasbourg — identyfikacja, odległość
- Wysokość nad horyzontem i pora widoczności – obliczenia własne na podstawie współrzędnych
Widoczność w ciągu roku
Najlepsze miesiące obserwacji: marzec – kwiecień
Wysokość obiektu nad horyzontem w połowie miesiąca o 22:00 (latem o 23:00). Polska centralna (52° N, 19° E).
Ciekawostki o galaktyce soczewkowatej NGC 3384
Fot. ESA/Hubble i NASA, B. Lehmer et al. · źródło: Wikimedia Commons · CC BY 4.0
-
Stare gwiazdy
Ponad 80% gwiazd w środku NGC 3384 to stare gwiazdy II populacji, mające ponad miliard lat.
Źródło: Wikipedia (en)
-
Czarna dziura
W jądrze galaktyki kryje się supermasywna czarna dziura o masie około 16 milionów Słońc. Galaktykę odkrył William Herschel w 1784 roku.
Źródło: Wikipedia (en)