Obiekt na niebie
NGC 2362
Młoda gromada otwarta w Wielkim Psie, otaczająca jasną gwiazdę Tau Canis Majoris. Blask tej gwiazdy dominuje widok w lornetce – gromada wygląda jak mgiełka słabych gwiazd wokół niej. Najlepsza pora na obserwacje to wieczory w lutym, choć z Polski obiekt wznosi się zaledwie około 13° nad horyzont.
Fot. Chuck Ayoub · źródło: Wikimedia Commons · CC0
Dane obiektu
- Typ
- gromada otwarta
- Gwiazdozbiór
- Wielki Pies
- Rozmiar kątowy
- 7,2′ dla porównania tarcza Księżyca ma ok. 30′
- Odległość
- ok. 4 300 lat świetlnych mediana z 7 pomiarów w SIMBAD (publikacje z lat 2010–2026)
- Najlepiej widoczny wieczorem
- luty górowanie ok. 22:00 czasu lokalnego
- Rektascensja
- 7h 18,7m J2000
- Deklinacja
- −24° 57′ J2000
Źródła danych:
- OpenNGC (M. Verga, CC BY-SA 4.0) — typ, gwiazdozbiór, jasność, rozmiar, współrzędne
- SIMBAD, CDS Strasbourg — identyfikacja, odległość
- Wysokość nad horyzontem i pora widoczności – obliczenia własne na podstawie współrzędnych
Widoczność w ciągu roku
Najlepsze miesiące obserwacji: styczeń – luty
Wysokość obiektu nad horyzontem w połowie miesiąca o 22:00 (latem o 23:00). Polska centralna (52° N, 19° E).
Ciekawostki o gromadzie otwartej NGC 2362
Fot. Chuck Ayoub · źródło: Wikimedia Commons · CC0
-
Gromada tau Canis Majoris
Najjaśniejszą gwiazdą gromady jest tau Canis Majoris, stąd jej druga nazwa. „Piękna gromada” – pisał o niej William Herschel.
Źródło: Wikipedia (en)
-
Młoda, ale już bez gazu
NGC 2362 ma tylko 4–5 milionów lat, a mimo to nie zostało w niej gazu ani pyłu – narodziny gwiazd już się skończyły.
Źródło: Wikipedia (en)
-
Znana od 1654 roku
Gromadę odkrył nadworny astronom Giovanni Battista Hodierna i opisał w 1654 roku.
Źródło: Wikipedia (en)