Obiekt na niebie
NGC 1499 Mgławica Kalifornia
Rozległa mgławica emisyjna w Perseuszu, której kształt przypomina stan Kalifornia. Ma ponad 2,5 stopnia długości i niską jasność powierzchniową – w lornetce widać ją najlepiej z filtrem H-beta, na północ od gwiazdy Xi Persei. Najlepsza pora na obserwacje to wieczory w grudniu, gdy obiekt góruje około 74° nad horyzontem.
Fot. Stephen Andrew Kennedy · źródło: Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0
Dane obiektu
- Typ
- mgławica
- Gwiazdozbiór
- Perseusz
- Rozmiar kątowy
- 160′ × 40′ dla porównania tarcza Księżyca ma ok. 30′
- Najlepiej widoczny wieczorem
- grudzień górowanie ok. 22:00 czasu lokalnego
- Rektascensja
- 4h 3,2m J2000
- Deklinacja
- +36° 22′ J2000
Źródła danych:
- OpenNGC (M. Verga, CC BY-SA 4.0) — typ, gwiazdozbiór, jasność, rozmiar, współrzędne
- SIMBAD, CDS Strasbourg — identyfikacja
- Wysokość nad horyzontem i pora widoczności – obliczenia własne na podstawie współrzędnych
Widoczność w ciągu roku
Najlepsze miesiące obserwacji: grudzień – styczeń
Wysokość obiektu nad horyzontem w połowie miesiąca o 22:00 (latem o 23:00). Polska centralna (52° N, 19° E).
Jak znaleźć obiekt NGC 1499 na nocnym niebie przez lornetkę?
Obiekt NGC 1499 znajduje się w gwiazdozbiorze Perseusza. Znajdź gwiazdę ε Perseusza. NGC 1499 leży ok. 4° na południe od niej.
Lokalizacja mgławicy NGC 1499 w gwiazdozbiorze Perseusza
Poglądowy widok w lornetce
Źródła do map:
- Gwiazdy: Hipparcos i Tycho-2 (ESA 1997, 2000), SIMBAD (CDS Strasbourg)
- Figury gwiazdozbiorów: Stellarium Web, kultura zachodnia (CC BY-SA 4.0)
- Mapy: opracowanie własne, licencja CC BY-SA 4.0
Ciekawostki o mgławicy NGC 1499
Fot. Stephen Andrew Kennedy · źródło: Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0
-
Skąd „Kalifornia”
Na zdjęciach z długim czasem naświetlania mgławica przypomina kształtem amerykański stan Kalifornia.
Źródło: Wikipedia (en)
-
Nad Kalifornią w zenicie
Przypadkiem deklinacja mgławicy odpowiada szerokości geograficznej środkowej Kalifornii – tam przechodzi ona dokładnie przez zenit.
Źródło: Wikipedia (en)
-
Odkrycie Barnarda
Edward Emerson Barnard odkrył ją w 1884 roku. Wizualnie jest bardzo trudna – ma niską jasność powierzchniową i prawie 2,5° długości.
Źródło: Wikipedia (en)