Obiekt na niebie
M43 Mgławica de Mairana
Niewielka część Wielkiej Mgławicy Oriona, oddzielona od niej ciemnym pasem pyłu. Ma kształt przecinka z gwiazdą w środku. W lornetce widać ją jako małą plamkę na północ od M42.
Fot. NASA, ESA, M. Robberto (STScI/ESA) · źródło: Wikimedia Commons · domena publiczna
Dane obiektu
- Typ
- mgławica
- Gwiazdozbiór
- Orion
- Jasność
- 9,0 mag Widoczna tylko przez lornetkę. Wielkość gwiazdowa V. Im mniejsza liczba, tym jaśniej. Granica gołego oka: ok. 6.
- Rozmiar kątowy
- 20′ × 15′ dla porównania tarcza Księżyca ma ok. 30′
- Najlepiej widoczny wieczorem
- styczeń górowanie ok. 22:00 czasu lokalnego
- Rektascensja
- 5h 35,5m J2000
- Deklinacja
- −5° 16′ J2000
- Inne oznaczenia
- NGC 1982
Źródła danych:
- OpenNGC (M. Verga, CC BY-SA 4.0) — typ, gwiazdozbiór, jasność, rozmiar, współrzędne
- SIMBAD, CDS Strasbourg — identyfikacja
- Wysokość nad horyzontem i pora widoczności – obliczenia własne na podstawie współrzędnych
Widoczność w ciągu roku
Najlepsze miesiące obserwacji: grudzień – styczeń
Wysokość obiektu nad horyzontem w połowie miesiąca o 22:00 (latem o 23:00). Polska centralna (52° N, 19° E).
Jak znaleźć obiekt M43 na nocnym niebie przez lornetkę?
Obiekt M43 znajduje się w gwiazdozbiorze Oriona. Znajdź Pas Oriona i zejdź od Alnilama ok. 4° w dół, wzdłuż Miecza Oriona, do Wielkiej Mgławicy (M42). M43 to jej mała, oddzielna część – okrągła plamka tuż na północny wschód od jasnego środka M42, za ciemnym pasem pyłu.
Lokalizacja mgławicy M43 w gwiazdozbiorze Oriona
Poglądowy widok w lornetce
Źródła do map:
- Gwiazdy: Hipparcos i Tycho-2 (ESA 1997, 2000), SIMBAD (CDS Strasbourg)
- Figury gwiazdozbiorów: Stellarium Web, kultura zachodnia (CC BY-SA 4.0)
- Mapy: opracowanie własne, licencja CC BY-SA 4.0
Ciekawostki o mgławicy M43
Fot. NASA, ESA, M. Robberto (STScI/ESA) · źródło: Wikimedia Commons · domena publiczna
-
Odkrycie de Mairana
Mgławicę odkrył francuski uczony Jean-Jacques d’Ortous de Mairan jeszcze przed 1731 rokiem – stąd jej nazwa. Messier dopisał ją do katalogu w 1769 roku.
-
Część Wielkiej Mgławicy
M43 to fragment tego samego obłoku co M42 – oddziela je tylko gęsty pas pyłu. Obie leżą około 1300 lat świetlnych od nas.
-
Rozświetlona przez jedną gwiazdę
Gaz M43 świeci dzięki promieniowaniu NU Orionis – poczwórnego układu gwiazd w jej środku.